Θα αρχίσω να ρίχνω σαΐτες!

Ένα πολύ ωραίο βίντεο, μία μικρή ιστορία μεταξύ δύο αγνώστων σε μία μεγάλη, εχθρική πόλη. Εσύ τι θα έκανες για να συναντήσεις κάποιον;

Είναι το Back to the Future η καλύτερη τριλογία sci-fi?

                                       

Πρόλογος.
Το ταξίδι στο χρόνο είναι νόμισμα με 2 όψεις, από τη μία σου δίνει ένα υπέροχο τέχνασμα για να δημιουργήσεις μια καταπληκτική ταινία, αλλά από την άλλη αν δεν του συμπεριφερθείς με συγκεκριμένους κανόνες το καταπληκτικό γίνεται μάπα.

Δεν ξέρω ακόμα πόσες ιδέες μπορεί να έχει βγάλει το ταλαντούχο μυαλό του Ρόμπερτ Ζεμέκις, αλλά πιστεύω πως καμία δε θα μπορέσει να συγκριθεί με την ιδέα που είχε στα μέσα τις δεκαετίας του 1980. Ταξίδι στον χρόνο. Χρονομηχανή ένα αυτοκίνητο Ντελοριαν. Εισαγωγή κανόνων στο time-travelling και καστ και σκηνοθεσία άψογα. Την εκτέλεση παραγωγής αναλαμβάνει ο Στίβεν Σπίλμπεργκ.

Στην ταινία μας,

Βρισκόμαστε στην Καλιφόρνια του 1985 και στην φανταστική πόλη Hill Valley. Ο δεκαεπτάχρονος Μάρτυ Μακφλάι προσπαθεί να επιβιώσει από την πληκτική ζωή του. Έχει για πατέρα έναν άνθρωπο αφελή και θύμα που τον κάνει ό,τι θέλει ο παλιός συμμαθητής του και τραμπούκος του σχολείου, μια μητέρα του «κατηχητικού», αδερφό και αδερφή για τα μπάζα. Ο μόνος κολλητός που έχει να επιδείξει, ένας 65αρης  τρελοεπιστήμονας που δεν θα του εμπιστευόσουν ούτε την αλλαγή μιας ασφάλειας. Έτσι οι μέρες περνούν χωρίς κάτι το συνταρακτικό, ώσπου ο αποτυχημένος επιστήμονας Δρ. Έμετ Λ. Μπράουν παύει να θεωρεί τον εαυτό του και τόσο αποτυχημένο. Με τη δικαιολογία ότι ανακάλυψε το ταξίδι στον χρόνο. Σιγά τα ωά…

Βέβαια ο αγαπητός Δρ. παρόλο που σκέφτηκε ότι θα μπορούσαν να υπάρχουν αρνητικές συνέπειες σε αυτό το μεγαλειώδες εύρημα, ήταν τόσο ενθουσιασμένος που το να πήγαινε κάτι στραβά του φαινόταν πολύ μακρινό σενάριο. Περιττό βέβαια να πω πως όλα πήγαν στραβά.

Ξεκινώντας από το βράδυ της επίδειξης της χρονομηχανής (αυτοκίνητο DeLorean), μια ομάδα Λιβύων τρομοκρατών δολοφονεί τον Δόκτορα, γιατί θεώρησε σωστό να «δανειστεί» το πλουτώνιο που χρειάζεται η μηχανή από αυτούς..και τι; The End; 
 Όχι, δεν κάνω spoiler, ταξίδι στον χρόνο είναι, αλίμονο αν δεν αλλάξει η ροή των πραγμάτων.

Ο Μάρτυ παίρνει το αμάξι προσπαθώντας να αποφύγει τα πυρά των τρομοκρατών, γκαζώνει επικίνδυνα στα 88 μίλια ανά ώρα και ξαφνικά…..

Βρισκόμαστε στην Καλιφόρνια του 1955 και στην φανταστική πόλη Hill Valley. Ο δεκαεπτάχρονος Τζορτζ Μακφλάι προσπαθεί να επιβιώσει από τον τραμπούκο του σχολείου Μπιφ. Η ζωή του πιο μουντή δεν γίνεται, αν και το όνειρό του είναι να καταφέρει να γράψει μια σειρά βιβλίων επιστημονικής φαντασίας. 

Ο Μάρτυ το 1955

Κάποια στιγμή στο προσεχές μέλλον θα έπρεπε να γνωρίσει την μέλλουσα γυναίκα του, την οποία θα αγαπάει πάρα πολύ κ μαζί θα κάνουν 3 υπέροχα παιδάκια. Το μόνο πρόβλημα σ’ αυτό το σενάριο είναι πως η δεκαεπτάχρονη μέλλουσα γυναίκα του Λωραίην είναι ερωτευμένη με τον μελλοντικό γιό τους, τον Μάρτυ. Όπως κάθε κορίτσι άλλωστε που φτάνει στην πόλη της ένα ενδιαφέρον αγόρι με έναν αέρα σαν να βρίσκεται…30 χρόνια μπροστά!

Ο Μάρτυ αρχίζει να συνειδητοποιεί πως αν συνεχιστεί έτσι η ιστορία, εκείνος δε θα είναι κομμάτι της στο μέλλον. Άρα η αποστολή του απλή. Να καταφέρει να κάνει το πιο ασήμαντο αγόρι να φαίνεται ενδιαφέρον σε ένα δημοφιλές 17χρονό κορίτσι, απλά τα πράγματα.

Α, ναι και αφού τελειώσει να καταφέρει να γυρίσει «πίσω στο μέλλον».

Το δεύτερο κομμάτι της τριλογίας ξεκίνησε σαν αστείο.
Οι δημιουργοί πρόσθεσαν μια σκηνή στο τέλος του πρώτου επεισοδίου με τον Δρ. να λέει στον Μάρτυ ότι πρέπει να πάνε στο μέλλον σαν inside joke. Βέβαια η επιτυχία της ταινίας τους ανάγκασε να σκεφτούν σοβαρά το ενδεχόμενο 2^ης και (όπως φάνηκε αργότερα) 3^ης ταινίας.

Άρα το (1989 σε real time) 1985 για την ιστορία μας οι δύο πρωταγωνιστές θα ταξιδέψουν στο ποοοοολύ μακρινό 2015 (!). Πιστεύω πως όλοι οι φαν του B.t.t.F. θα θέλαμε να δούμε σε δυο χρόνια ένα ιπτάμενο πατίνι ή ρούχα που στεγνώνουν αμέσως κ.α.

Οι ηθοποιοί Φοξ-Λοϋντ στο φουτουριστικό 2015

Και εδώ θα δούμε πολύ ωραία πλοκή με τον «κακό» της παρέας Μπιφ να αλλάζει το ρου της ιστορίας κάνοντας τον εαυτό του πλούσιο κ πανίσχυρο. Ο Μάρτυ κ ο Δρ. Μπράουν είναι αναγκασμένοι να επαναφέρουν τη σωστή τάξη των πραγμάτων με το να γυρίσουν στο γνώριμό τους 1955…

Στο 3ο μέρος ο σκηνοθέτης Ρόμπερτ Ζεμέκις θα μας παρουσιάσει την άγρια δύση του Hill Valley και συγκεκριμένα το 1885 (1990 σε real time). Κι εδώ υπέροχα τεχνάσματα, με πιο χαρακτηριστικό από όλα την προσπάθεια που καταβάλλουν οι φίλοι μας να αναγκάσουν ένα αυτοκίνητο να τρέξει με 88 μ.α.ω. χωρίς καύσιμα, γιατί πολύ απλά η βενζίνη θα ανακαλυφθεί μερικές δεκαετίες μετά…

Σχεδόν 30 χρόνια μετά την 1^η ταινία πιστεύω πως είμαστε πολλοί αυτοί που θεωρούν ότι το Back to the Future είναι η καλύτερη τριλογία sci-fi που έχει βγει ποτέ.
Αλήθεια είναι ακόμη πως οι συντελεστές της ταινίας δεν κατάφεραν να ξεπεράσουν αυτή τη δουλεία. O Michael J. Fox είναι πολύ συμπαθής ηθοποιός, ειδικά μετά  την αρρώστια του (Πάρκινσον από το 1991). Αλλά ο ρόλος του Μάρτυ είναι αυτός που τον χαρακτηρίζει πάντα. Ο Christopher Lloyd (Δρ. Μπράουν) αναλώθηκε πιο πολύ σε οικογενειακές ταινίες (Ντένις ο Τρομερός κ.λπ.).

Απ’την άλλη υπάρχει και το φαινόμενο που λέγεται Ζεμέκις.

Εδώ ο Δρ. και ο Μάρτυ στο μακρινό 1885.

Ο ταλαντούχος σκηνοθέτης είναι υπεύθυνος για μερικές από τις καλύτερες ταινίες των τελευταίων χρόνων. Ένα δείγμα από αυτές είναι “Who framed Roger Rabbit” (1989), “Death Becomes Her” (1992), “Forrest Gump” (1994), “Contact” (1996), “Cast away” (2000) και άλλα πολλά.

Ταινίες με θέμα το ταξίδι στον χρόνο ….Όχι όχι, αναδιατυπώνω…
Καλοφτιαγμένες ταινίες με θέμα το ταξίδι στον χρόνο, έχουν πάντα αυτό το ενδιαφέρον που σε κάνει να θες να τις δεις…
Δηλαδή ειλικρινά το “Hot tub time machine” (2010) πόσες φορές θα το ξανάβλεπες;

Και δε μιλάω για μεταφορά σκέψης ή πέρασμα από κάποια χρονοπύλη, αναφέρομαι στην παλιά καλή χρονομηχανή.
Μια κατασκευή που θα σου επιτρέπει να ταξιδέψεις σε οποιαδήποτε στιγμή της γραμμένης (και όχι) ιστορίας. Όταν αυτή η κατασκευή είναι ένα DeLorean, τότε το ταξίδι αποκτά μια γαματοσύνη (awesomeness που θα ‘λεγε και o Barney) πέρα από κάθε φαντασία.

Όσοι είναι φαν (και όσοι δεν είναι προτείνω ανεπιφύλακτα να γίνουν) ξέρουν να συνδέουν τα παρακάτω: Κεραυνός, ρολόι, Ιπτάμενο πατίνι, Αθλητικό αλμανακ, κοπριά, Κλιντ Ιστγουντ, πυκνωτής ροής και το μυθικό “Johnny B. Good”.

                                                                        

Ποιο είναι το δικό σου αγαπημένο μέρος της τριλογίας?

Από τι φτιάχνονται τα σύννεφα;

Εντάξει...η παρακάτω συνταγή [την οποία βρήκα εδώ, από όπου πήρα και τις φωτογραφίες] δεν είναι για πραγματικά σύννεφα, αλλά έχει πλάκα η διαδικασία και στο τέλος θα καταλήξετε με ένα σύννεφο στην αγκαλιά σας. Είναι ωραία ιδέα για διακόσμηση σε μαγαζιά, αλλά και για πάρτυ!

Στην πραγματικότητα είναι πολύ απλό. Τα βασικά υλικά που θα χρειαστείτε είναι μερικά λευκά μπαλόνια, νερό, αλεύρι, εφημερίδες και γέμισμα για μαξιλάρια ή μπαμπάκι. Καλό είναι να απλώσετε ένα παλιό σεντόνι στο δάπεδο πριν αρχίσετε.

Φουσκώστε όσα μπαλόνια θέλετε, έτσι ώστε ο όγκος τους να έχει το επιθυμητό μέγεθος. Σε ένα κουβα ανακατέψτε αρκετό νερό με αλεύρι, μέχρι να γίνει ένα ομοιόμορφο μείγμα.

Κόψτε τις εφημερίδες σε φαρδιές λωρίδες. Αρχίστε να βουτάτε μία μία λωρίδα στο μείγμα και μετά να την τοποθετείτε πάνω στα μπαλόνια, μέχρι να τα σκεπάσετε πλήρως.

Αφήστε τα να στεγνώσουν τελείως. Μπορεί να χρειαστούν και 24 ώρες. Στη συνέχεια κολλήστε το γέμισμα για μαξιλάρια. Για μεγαλύτερη ευκολία χρησιμοποιείστε κόλλα σε σπρέυ (θα τη βρείτε σε χρωματοπωλεία). Συνεχίστε μέχρι να καλύψετε πλήρως το συννεφάκι σας.

 Και έτσι απλά γεννιέται ένα σύννεφο! Enjoy!

Τραγούδια και Ιστορίες

vipseats.com

1975. Οι Rolling Stones φιλοξενούνται στη βίλλα του Andy Warhol στο Long Island. Εκεί κοντά βρίσκεται ένα ξενοδοχείο το Memory Motel (σας θυμίζει κάτι;). Οι Stones μερικά βράδια ξεδίνουν στο μπαρ του ξενοδοχείου. Κάπου εκεί κοντά γυροφέρνει και η Carly Simon που εκείνη την εποχή τα είχε με τον Jagger (κατ’ άλλους υπήρξε μόνον ένα one-night-stand).

Λίγους μήνες μετά (Απρίλιος 1976) κυκλοφορεί το άλμπουμ των Stones “Black & Blue”. Επειδή εκείνη την εποχή οι Stones έψαχναν για κιθαρίστα αντικαταστάτη του Mick Taylor, στο άλμπουμ συμμετέχουν πολλοί γνωστοί μουσικοί. Αυτό επιδρά (υποσυνείδητα;) στους Stones  και τους κάνει να πειραματίζονται με διαφορετικά μουσικά είδη όπως το Disco/Funk (Hot Stuff), η Reggae (Cherry Oh Baby) και η Jazz (Melody). Οι κριτικοί διχάζονται. Πολλοί κατακρίνουν αυτή την ανάμιξη διαφορετικών μουσικών ειδών, άλλοι την επαινούν. Η αλήθεια είναι ότι σε αρκετά κομμάτια αν δεν ήταν η χαρακτηριστική φωνή του Jagger δύσκολα θα αναγνώριζε κανείς ότι πρόκειται για τους Stones.

Ένα από τα καλύτερα κομμάτια του άλμπουμ και το πιο πολυσυζητημένο είναι το «Memory Motel». 

Μια όμορφη μπαλάντα που δύσκολα θα την κατέτασσε κάποιος σε συγκεκριμένο είδος μουσικής. Εκτός από την τραχύτητα στους στίχους λίγα πράγματα θυμίζουν  Stones.

Το τραγούδι είναι προφανές ότι αναφέρεται σε συγκεκριμένη γυναίκα. Έχουν γραφεί πολλά για το ποια είναι αυτή η γυναίκα. Πολλοί λένε ότι η «Hannah honey» που ήταν «a peachy kind of girl» και που «Her eyes were hazel αnd her nose were slightly curved» και ήταν «a honey of a girl» και «her teeth were slightly curved» δεν ήταν άλλη από την  Carly Simon

Τι επάγγελμα έκανε η μυστηριώδης γυναίκα; Μας το λέει η ίδια στο τραγούδι όταν τη ρωτάνε που πάει. «Back up to Boston I'm singing in a bar»

Μην ξεχνάμε και το κερασάκι στην τούρτα. Το 1972 η Carly Simon έγραψε το «You’re so vain» που μέχρι σήμερα αποτελεί επτασφράγιστο μυστικό σε ποιόν αναφέρεται. Έχουν αναφερθεί πολλά ονόματα, αλλά μαντέψτε ποιός είναι ο βασικός ύποπτος; Ναι, ναι, καλά το μαντέψατε για τους περισσότερους βασικός ύποπτος είναι ο Mick Jagger που έκανε και backing vocals στο τραγούδι.

Πολλοί πιστεύουν ότι ο στίχος από το Memory Motel

She took my guitar and she began to play
She sang a song to me
Stuck right in my brain  

είναι έμμεση αναφορά στο «You’re so vain».

                                                                                                                                        

                                                                                                                                                     "R"